"டிசைன் டிசைனா வருவானுங்க…” – அரசு அதிகாரிகளுக்கு பூசப்படும் அரசியல் சாயமும் அதன் பின்னணியும்!

“டிசைன் டிசைனா வருவானுங்க…” என்ற திரைப்பட வசனம் இன்று ஒரு நகைச்சுவை வசனமாக மட்டுமல்லாமல், பலரின் அனுபவ வாழ்க்கையை பிரதிபலிக்கும் ஒரு உண்மையாகவும் மாறிவிட்டது.

குறிப்பாக, உயர்பதவியில் இருக்கும் அரசு அதிகாரிகள் மீது திட்டமிட்டு அரசியல் முத்திரை குத்துவதற்காக உருவாக்கப்படும் கதைகள், வதந்திகள், சமூக வலைத்தளப் பிரச்சாரங்கள் மற்றும் குணநலன் படுகொலைகள் இந்த வசனத்தை நினைவூட்டுகின்றன. ஒருவரை நேரடியாக எதிர்கொள்ள முடியாதபோது, அவருடைய நம்பகத்தன்மையையும் நடுநிலையையும் சந்தேகத்திற்கு உள்ளாக்குவது எளிதான ஆயுதமாகிவிட்டது.

Contents

தமிழ்நாட்டில் அதிகாரிகளுக்கு பூசப்படும் அரசியல் சாயம்

தமிழ்நாட்டில் அதிகாரிகளை அரசியல் அடையாளங்களுடன் இணைத்து பேசும் கலாச்சாரம் புதிதல்ல.

எந்த அதிகாரி எந்தக் கட்சிக்கு ஆதரவானவர்?
யார் எந்தத் தலைவரின் ஆள்?
யார் எந்த அரசியல் குடும்பத்திற்கு நெருக்கமானவர்?

என்ற முத்திரைகள் ஆதாரமின்றி எளிதாக வழங்கப்படுகின்றன. ஒரு அதிகாரி தனது கடமையை சட்டப்படி செய்தாலும், அது யாருக்காவது பாதகமாக இருந்தால் உடனடியாக அவர் மீது ஒரு அரசியல் சாயம் பூசப்படுகிறது. இதன் மூலம் அவர் எடுத்த நடவடிக்கையின் நியாயம் குறித்து விவாதிக்காமல், அவரது நோக்கத்தையே சந்தேகத்திற்கு உள்ளாக்கும் முயற்சி மேற்கொள்ளப்படுகிறது.

நிர்வாகமும் அரசியலும்: எல்லையைக் கடக்கும் மோதல்கள்

அரசியல் என்பது கருத்து வேறுபாடுகளின் களம். ஆனால் நிர்வாகம் என்பது சட்டம், விதிமுறைகள் மற்றும் அரசியல் சாசனத்தின் அடிப்படையில் இயங்க வேண்டிய அமைப்பு.

இந்த இரண்டிற்கும் இடையேயான எல்லை மங்கத் தொடங்கும்போது, பாதிக்கப்படுவது தனிநபர் மட்டுமல்ல; முழு நிர்வாக அமைப்பின் நம்பகத்தன்மையும் ஆகும். ஒரு அதிகாரி எடுத்த ஒவ்வொரு முடிவுக்கும் பின்னால் சட்ட அடிப்படை இருக்கிறதா என்பதை ஆராய்வதற்குப் பதிலாக, அவர் எந்த அரசியல் அணிக்கு சொந்தமானவர் என்ற விவாதமே மேலோங்கி நிற்கத் தொடங்குகிறது.

சமூக வலைத்தளங்களின் விஸ்வரூபமும் வதந்திகளின் வேகமும்

சமூக வலைத்தளங்களின் வளர்ச்சி இந்தப் பிரச்சினையை பல மடங்கு தீவிரப்படுத்தியுள்ளது. முன்பு ஒரு வதந்தி பரவ நாட்கள் எடுத்துக்கொண்டது. இன்று சில நிமிடங்களில் ஆயிரக்கணக்கான மக்களிடம் சென்றுவிடுகிறது.

ஒரு புகைப்படம்,
ஒரு பழைய காணொளி,
சூழலை மாற்றி வெளியிடப்படும் ஒரு பதிவு,
அல்லது முழுமையாக கற்பனை செய்யப்பட்ட தகவல்…

கூட உண்மை போல பரப்பப்படுகிறது. பலர் அதன் உண்மைத்தன்மையை ஆராய்வதில்லை. ஒருவர் பகிர்ந்தால் மற்றவர் பகிர்கிறார். இறுதியில் பொய் பல முறை சொல்லப்பட்டதால் உண்மையாகவே தோன்றும் நிலை உருவாகிறது.

நிதர்சனமான உண்மை: இதில் மிகவும் கவலைக்குரிய விஷயம் என்னவென்றால், நேர்மையாகவும் நடுநிலையாகவும் பணியாற்றும் அதிகாரிகள்கூட இந்தப் பிரச்சாரங்களின் இலக்காக மாறுவதுதான். அவர்கள் எந்த அரசியல் கட்சிக்கும் ஆதரவாக செயல்படாமல் இருந்தாலும், தங்களுக்கு பிடிக்காத முடிவுகள் எடுக்கப்பட்டால் உடனடியாக அரசியல் முத்திரை குத்தப்படுகிறது. இன்று ஒரு கட்சி அவரை எதிர்க்கும்; நாளை ஆட்சி மாறினால் எதிர்க்கட்சியாக இருந்தவர்கள் அதே அதிகாரியை வேறு காரணத்திற்காக குற்றம் சாட்டுவார்கள். மாறுவது அரசியல் வசதிதான்; குற்றச்சாட்டுகளின் நடைமுறை மட்டும் மாறுவதில்லை.

நிர்வாக முடக்கம்: நேர்மையான அதிகாரிகளின் மனச்சோர்வு

இது தனிநபர் கண்ணியத்தை மட்டும் காயப்படுத்துவதில்லை. நிர்வாகத்தின் மன உறுதியையும் பாதிக்கிறது. ஒரு அதிகாரி சட்டப்படி செயல்பட்டாலும், அதற்குப் பதிலாக சமூக வலைத்தள அவதூறு, தனிப்பட்ட தாக்குதல், குடும்பத்தினரைக் கூட இழுக்கும் விமர்சனம் ஆகியவற்றை எதிர்கொள்ள வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டால், எதிர்காலத்தில் அவர் கடினமான முடிவுகளை எடுக்க தயங்கலாம்.

“சட்டப்படி செயல்பட்டாலும் இவ்வளவு அவமானம் என்றால், தேவையில்லாத சிக்கலில் ஏன் சிக்க வேண்டும்?” என்ற மனநிலை உருவாகும் அபாயம் உள்ளது.

இளம் அதிகாரிகளின் எதிர்காலம் என்ன?

இலட்சிய சிதைவு: இளம் அதிகாரிகளின் மனநிலையை இது தீவிரமாக பாதிக்கக்கூடும். அவர்கள் பணியில் சேர்ந்தபோது கொண்டிருந்த இலட்சிய உணர்வு, பொதுநல நோக்கம், சட்டத்தின் ஆட்சியை நிலைநாட்ட வேண்டும் என்ற உற்சாகம் போன்றவை இத்தகைய அனுபவங்களால் மெதுவாக சிதைந்து போகலாம்.
பொறுப்புத் துறப்பு: முக்கியமான பொறுப்புகளை ஏற்கவே அவர்கள் தயங்கக்கூடும். மிகுந்த சர்ச்சை ஏற்படும் சட்டம்-ஒழுங்கு, புலனாய்வு அல்லது தேர்தல் போன்ற துறைகளில் பணியாற்றுவதைத் தவிர்க்க நினைக்கலாம்.
மத்திய அரசுப் பணிக்கு மாறுதல்: இன்னும் சிலர் வேறு பாதையைத் தேர்வு செய்வார்கள். மாநிலத்தில் தேவையற்ற அரசியல் சர்ச்சைகளில் சிக்குவதற்குப் பதிலாக மத்திய அரசுப் பணிகளுக்குச் செல்ல முயற்சிப்பார்கள். அங்கு பணிச்சூழல் முழுமையாக சிக்கலற்றது என்று சொல்ல முடியாது. ஆனால் மாநில அரசியல் மோதல்களின் தினசரி தாக்கத்திலிருந்து ஓரளவு விலகி இருக்கலாம் என்ற எண்ணம் பலருக்கு ஏற்படுகிறது. இதன் விளைவாக மாநில நிர்வாகம் அனுபவமிக்க, திறமையான அதிகாரிகளை இழக்கும் அபாயம் உருவாகிறது.

விமர்சனத்திற்கும் வன்முறைக்கும் உள்ள வேறுபாடு

ஜனநாயகத்தில் அதிகாரிகளை விமர்சிக்கக்கூடாது என்று யாரும் கூறவில்லை. விமர்சனம் அவசியம். ஆனால் அது ஆதாரத்தின் அடிப்படையில் இருக்க வேண்டும்.

சட்ட விரோதம் நடந்ததா?
அதிகார துஷ்பிரயோகம் நடந்ததா?
விதிமுறைகள் மீறப்பட்டனவா?

என்பதைக் கேள்வி கேட்பது ஜனநாயகத்தின் ஆரோக்கியமான பண்பாகும். ஆனால் ஆதாரம் இல்லாமல் ஒருவருக்கு அரசியல் முத்திரை குத்துவது, அவரது குடும்பத்தையும் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையையும் இழிவுபடுத்துவது, பொய்யான தகவல்களை திட்டமிட்டு பரப்புவது என்பது விமர்சனம் அல்ல; அது ஒரு வகையான சமூக வன்முறை.

பொறுப்புணர்வும் சமூகத்தின் கடமையும்

அரசியல் கட்சிகளுக்கும், ஊடகங்களுக்கும், சமூக வலைத்தளப் பயனாளர்களுக்கும் இங்கு ஒரு பெரிய பொறுப்பு இருக்கிறது. அதிகாரி யார் என்பதை விட அவர் செய்த செயல் சட்டப்படி சரியானதா என்பதே விவாதிக்கப்பட வேண்டும். ஒரு நிர்வாக முடிவை எதிர்க்க வேண்டுமானால் அதற்கான சட்ட, நிர்வாக, கொள்கை அடிப்படையில் எதிர்க்க வேண்டும். தனிநபரை அரசியல் அடையாளங்களால் குறிவைத்து அவமானப்படுத்துவது இறுதியில் எந்தக் கட்சிக்கும், எந்த அரசுக்கும் நன்மை செய்யாது. அது நிர்வாகத்தின் மீது பொதுமக்களின் நம்பிக்கையை மட்டுமே சிதைக்கும்.

ஒரு நல்ல ஜனநாயகத்தின் பலம், அரசியல்வாதிகளின் வலிமையில் மட்டும் இல்லை; அச்சமின்றி, நடுநிலையுடன், சட்டத்தின் அடிப்படையில் செயல்படத் துணியும் அதிகாரிகளின் எண்ணிக்கையிலும் இருக்கிறது.

அவர்கள் ஒவ்வொரு முடிவையும் எடுக்கும் முன் “இதற்குப் பிறகு என்னை எந்த அரசியல் முத்திரையால் தாக்கப் போகிறார்கள்?” என்று சிந்திக்க வேண்டிய நிலை உருவானால், அது அந்த அதிகாரியின் தோல்வியல்ல; அந்த சமூகத்தின் தோல்வியாகும். நேர்மையான அதிகாரிகளை விமர்சிப்பதற்குப் பதிலாக, ஆதாரமற்ற அரசியல் முத்திரைகளால் அவர்களை அசிங்கப்படுத்தும் கலாச்சாரத்தை நாம் ஊக்குவித்தால், நாளை முக்கியமான பொறுப்புகளை ஏற்கத் தயங்கும் தலைமுறையையே நாம் உருவாக்கிவிடுவோம். அதன் விலையை இறுதியில் செலுத்த வேண்டியது ஒரு தனிநபர் அல்ல; முழு சமூகம்தான்.